วันพุธที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2557

แนวโน้มของเทคโนโลยีการศึกษา



             การศึกษาในยุคเทคโลยีสารสนเทศและการสื่อสารที่กำลังเฟื่องฟู การเชื่อมต่อแบบไร้สายสามารถทำได้ในทุกที่ของสัญญาณโทรศัพท์และไวไฟเข้าถึงจะทำให้โฉมหน้าของการศึกษาในอนาคตเปลี่ยนแปลงไป วิ่งที่เข้ามีเปลี่ยนแปลงการเรียนการสอนของครูอาจารย์ในอนาคตคือเทคโนโลยีการศึกษา  โดยเฉพาะสื่อเทคโนโลยีสารสนเทศ ซึ่งแนวโน้มเทคโนโลยีการศึกษาทีจะมีบทบาทด้าานต่างๆ ในอนาคตของประเทศไทยคือ
  • สื่อสังคมออนไลน์จะเป็นสื่อที่มีอิทธิพสูงต่อการเรียนรู้ 
  • แทบเล็ตและโมบายเลินนิ่ง 
  • โปรแกรมออนไลน์ที่เป็นที่นิยม

          การเปลี่ยนแปลงทางการศึกษาที่จะเกิดขึ้นในอนาคตเป็นผลมาจากองค์ประกอบ 3 ประการ ดังนี้
  1. ปัญหาหรือวิกฤตการณ์ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน  และแนวโน้มของปัญหาที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคต
  2. เอกลักษณ์  ค่านิยม  และเจตคติในปัจจุบัน   รวมถึงแนวโน้ม
  3. ความรู้และเทคโนโลยีที่มีอยู่ในปัจจุบัน และที่จะมีขึ้นในอนาคต
           มิลเลอร์  (Willam C.  Miller , 1981  อ้างจาก  ครรซิต  มาลัยวงษ์  2540 : 39)  สรุปว่าการศึกษาในอนาคตจะเปลี่ยนแปลงไป ดังนี้
  1. จัดเป็นการศึกษาในระบบน้อยลง
  2. ค่าใช้จ่ายจะต้องถูกลง
  3. สอนเรื่องที่ไม่เป็นประโยชน์มากขึ้น
  4. สอนเป็นระบบรายบุคคลมากขึ้น
  5. สอนในเรื่องที่เห็นจริงเห็นจังมากขึ้น
  6. สอนเรื่องเกี่ยวกับมนุษย์ธรรมมากขึ้น
  7. บทเรียนสนุกสนานมากขึ้น
  8. เป็นการเรียนตลอกชีวิต










ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา




          ในปัจจุบันเทคโนโลยีและการสื่อสารกลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของมนุษย์เราโดยเฉพาะ
อย่างยิ่งในด้านการศึกษามีการจัดตั้งศูนย์บริการทางเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาขึ้นมาเพื่อดูแล
ในเรื่องของการใช้เทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาจึงนับได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่ประเทศไทยของเรา
จะได้ดำเนินกิจการด้านการศึกษาให้ทัดเทียมนานาอารยประเทศโดยมุ่งเน้นการพัฒนาและการจัด
การระบบเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาที่เหมาะสมเข้ามาใช้ในการจัดการศึกษาและเพื่อยกระดับ
มาตรฐานการศึกษา 

พัฒนาการทางเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา
         ชาวกรีกโบราณ  ได้ใช้วัสดุในการสอนประวัติศาสตร์ และหน้าที่พลเมือง  ด้วยการแสดงละครเพื่อสร้างเจตคติทางจรรยาและการเมือง  ใช้ดนตรีเพื่อสร้างอารมณ์  โดยเฉพาะอย่างยิ่งการศึกษาของชาวกรีก  และโรมันโบราณ  ยังได้ย้ำถึงความสำคัญของการศึกษานอกสถานที่ด้วย  การสอนศิลปวิจักษ์  ในสมัยนั้นได้ใช้รูปปั้น  และแกะสลักช่วยสอนแล้ว  คนสำคัญ ๆ ของกรีกและโรมันสมัยนั้น  ต่างเห็นความสำคัญของทัศนวัสดุในการสอน  ว่าทัศนวัสดุช่วยการปาฐกถาได้มาก


           เพลโต นักปราชญ์ชาวกรีก ได้ย้ำถึงความสำคัญของคำพูดที่ใช้กันนั้นว่า  เมื่อพูดไปแล้วอะไรเป็นความหมายที่อยู่เบื้องหลังสิ่งนั้น  จึงได้กระตุ้นให้ใช้วัตถุประกอบเพื่อช่วยให้เข้าใจได้ดีขึ้น


           โจฮันน์  อะมอส  คอมินิอุส  (Johannes Amos comenius ค.ศ. 1592 - 1670)  เป็นผู้ที่พยายามใช้วัตถุ  สิ่งของช่วยในการสอนอย่างจริงจังจนได้รับเกียรติว่าเป็นบิดาแห่งโสตทัศนศึกษา  ท่านผู้นี้เป็นพระในนิกายโปรแตสแตนท์  ในตำแหน่งสังฆราชแห่งโมราเวีย  เยอรมัน  ท่านมีแนวคิดในเรื่องวิธีการสอนใหม่  โดยได้ย้ำความสำคัญของสิ่งของ  ของจริง  ในการสอน  และได้รวบรวมหลักการสอนจากประสบการณ์ที่ทำการสอนมาถึง  40 ปี  คอมินิอุสได้แต่งหนังสือสำคัญ ๆ ไว้มากมาย ที่สำคัญยิ่งคือ  หนังสือ Obis Sensualium Pictus หรือโลกในรูปภาพ  ซึ่งพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1685  เป็นหนังสือที่ใช้มากและมีอิทธิพลมาก  ใช้รูปภาพเป็นหัวใจของเรื่องมีรูปภาพประกอบการเรียนถึง 150 รูป  บทเรียนบทหนึ่ง  จะมีรูปภาพประกอบรูปหนึ่ง  เรื่องต่าง ๆ ที่มีในหนังสือ เช่น พระเจ้า  อากาศโลก  ต้นไม้ เป็นต้น


           ธอร์นไดค์  นักจิตวิทยาการศึกษาชาวอเมริกัน  ที่ใช้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีทางการศึกษาประกอบหลักการทางจิตวิทยา  เขาได้เริ่มสร้างห้องทดลองทางจิตวิทยาเกี่ยวกับสัตว์  ในชณะที่เขายังเป็นนักศึกษาอยู่  ต่อมาได้ร่วมเป็นอาจารย์สอน ในมหาวิทยาลัยโคลัมเบียในปี 1898  และได้ใช้ชีวิตเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์เบื้องต้นการใช้เทคโนโลยีทางการศึกษา  โดยได้ทดลองทางจิตวิทยาเกี่ยวกับการตอบสนองของสัตว์และมนุษย์ ในปี ค.ศ.  1912  เขาได้ออกแบบสื่อการสอน  เพื่อให้ตอบสนองเรื่องความแตกต่างระหว่างบุคคล  โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสอนแบบโปรแกรม  จึงได้ชื่อว่า  เป็นคนแรกที่ริเริ่มเทคโนโลยีการศึกษาแนวใหม่


             บี  เอฟ  สกินเนอร์  เป็นผู้ใช้แนวคิดใหม่ทางจิตวิทยาเกี่ยวกับสิ่งเร้าและผลตอบสนองโดยคำนึงถึงธรรมชาติ ของมนุษย์  เขาได้ทำการทดลองกับสัตว์โดยฝึกเป็นขั้นๆ  เป็นผู้ที่มีชื่อเสียง  ในการสอนแบบโปรแกรม  และเป็นผู้ที่คิดเครื่องช่วยสอน  ได้เป็นผลสำเร็จเป็นคนแรก  แนวคิดทางเทคโนโลยีการศึกษาปัจจุบัน  ได้รากฐานมาจากแนวความคิดของสกินเนอร์เป็นส่วนมาก


Constructivist Theory (ทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์)



          ทฤษฎีที่นำมาเป็นรากฐานสำคัญในการสร้างความรู้ของผู้เรียน คือ ทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์  (Constructivist Theory) เป็นทฤษฎีที่ว่าด้วยการสร้างความรู้ของผู้เรียน ซึ่งถ้าพิจารณาจากรากศัพท์ “Construct” แปลว่า “สร้าง” โดยในที่นี้หมายถึงการสร้างความรู้โดยผู้เรียนนั่นเอง

          ทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ เชื่อว่า การเรียนรู้ หรือการสร้างความรู้ เป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นภายในของผู้เรียน โดยที่ผู้เรียนเป็นผู้สร้างความรู้ โดยการนำประสบการณ์หรือสิ่งที่พบเห็นในสิ่งแวดล้อมหรือสารสนเทศใหม่ที่ได้รับมาเชื่อมโยงกับ ความรู้ความเข้าใจที่มีอยู่เดิม มาสร้างเป็น ความเข้าใจของตนเอง หรือ เรียกว่า โครงสร้างทางปัญญา (Cognitive structure) หรือที่เรียกว่า สกีมา (Schema) ซึ่งนั่นคือ ความรู้ นั่นเอง ซึ่งอาจมิใช่เป็นเพียงการจดจำสารสนเทศมาเท่านั้น แต่จะประกอบด้วย โดยที่แต่ละบุคคลนำประสบการณ์เดิม หรือความรู้ความเข้าใจเดิมที่ตนเองมีมาก่อน มาสร้างเป็นความรู้ความเข้าใจที่มีความหมายของตนเองเกี่ยวกับสิ่งนั้นๆ ซึ่งแต่บุคคลอาจสร้างความหมายที่แตกต่างกัน เพราะมีประสบการณ์ หรือ ความรู้ความเข้าใจเดิมที่แตกต่างกัน

          กลุ่มแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ (Constructivism) เชื่อว่า การเรียนรู้ เป็นกระบวนการสร้างมากกว่า การรับความรู้ ดังนั้น เป้าหมายของการจัดการเรียนการสอนจะสนับสนุนการสร้างมากกว่าความพยายามในการถ่ายทอดความรู้ ดังนั้น กลุ่มแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ จะมุ่งเน้นการสร้างความรู้ใหม่อย่างเหมาะสมของแต่ละบุคคล และเชื่อว่าสิ่งแวดล้อมมีความสำคัญในการสร้างความหมายตามความเป็นจริง (Duffy and Cunningham, 1996)

          วิธีการที่นำมาใช้ในการจัดการเรียนการสอน มีหลักการที่สำคัญว่า ในการเรียนรู้ มุ่งเน้นให้ผู้เรียนลงมือกระทำในการสร้างความรู้ หรือเรียกว่า  Actively construct มิใช่ Passive receive ที่เป็นการรับข้อมูล หรือสารสนเทศ และพยายามจดจำเท่านั้น

          กลุ่มแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ ปรากฏแนวคิดที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการสร้างความรู้ หรือการเรียนรู้ ทั้งนี้เนื่องมาจากแนวคิดที่เป็นรากฐานสำคัญซึ่งปรากฏจากรายงานของนักจิตวิทยาและนักการศึกษา คือ Jean Piaget นักจิตวิทยาพัฒนาการชาวสวิส และ Lev Vygotsky ชาวรัสเซีย ซึ่งแบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ
  • กลุ่มแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์เชิงปัญญา (Cognitive constructivism)
  • กลุ่มแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์เชิงสังคม (Social constructivism)


ทักษะชีวิตและงานอาชีพ สำหรับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21



          ทักษะชีวิตและงานอาชีพ (Life and Career Skills) ประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญในด้านต่างๆ 
ดังต่อไปนี้

       1.  ความยืดหยุ่นและการปรับตัว (Flexibility and Adaptability) ได้แก่

  • การปรับตัวเพื่อรับการเปลี่ยนแปลง (Adapt to Change) โดย (1) ปรับตัวตามบทบาทหน้าที่ ความรับผิดชอบและบริบทตามช่วงเวลาที่กำหนด และ (2) ปรับตัวเพื่อการเปลี่ยนแปลงบรรยากาศของการทำงานในองค์กรที่ดีขึ้น
  • เกิดความยืดหยุ่นในการทำงาน (Be Flexible) โดย (1) สามารถหลอมรวมผลสะท้อนของงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ (2) เป็นผู้นำที่สร้างสรรค์ให้เกิดผลเชิงบวกกับการทำงาน และ (3) มีความรู้ความเข้าใจในการสร้างความสมดุลและความเสมอภาคอย่างรอบด้าน เพื่อก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในเชิงสร้างสรรค์ของการทำงาน

        2.  เป็นผู้มีความคิดริเริ่มและเป็นผู้นำ (Initiative and Self-Direction) ได้แก่

  • การจัดการด้านเป้าหมายและเวลา (Manage Goals and Time) โดย (1) กำหนดเป้าหมายได้ชัดเจนบนฐานความสำเร็จตามเกณฑ์ที่กำหนด (2) สร้างความสมดุลในเป้าหมายที่กำหนด (ทั้งในระยะสั้นและระยะยาว) และ (3) ใช้เวลาและการจัดการให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดในการทำงาน
  • การสร้างงานอิสระ (Work Independently) โดยกำกับติดตาม จำแนกวิเคราะห์ จัดเรียงลำดับความสำคัญ และกำหนดภารกิจงานอย่างมีอิสระปราศจากการควบคุมจากภายนอก
  • เป็นผู้นำที่มีประสิทธิภาพในตนเอง (Be Self-Directed Learners) โดย (1) มุ่งมั่นสู่ความเชี่ยวชาญทั้งทางด้านทักษะ ความรู้และขยายผลสู่ความเป็นเลิศ (2) เป็นผู้นำเชิงทักษะขั้นสูง มุ่งสู่ความเป็นมืออาชีพ (3) เป็นผู้นำในการเรียนรู้ตลอดชีวิต (Lifelong Learning) และ (4) สามารถสะท้อนผลและเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากอดีตมุ่งสู่เส้นทางแห่งความก้าวหน้าในอนาคต

        3.  ทักษะทางสังคมและการเรียนรู้ข้ามวัฒนธรรม (Social and Cross-Cultural Skills) ได้แก่

  • ประสิทธิผลเชิงปฏิสัมพันธ์ร่วมกับผู้อื่น (Interact Effectively with Others) โดย (1) รอบรู้ในการสร้างประสิทธิภาพ จังหวะเวลาที่เหมาะสมในการฟัง-การพูดในโอกาสต่างๆ และ (2) สร้างศักยภาพต่อการควบคุมให้เกิดการยอมรับในความเป็นผู้นำทางวิชาชีพ
  • การสร้างทีมงานที่มีคุณภาพ (Work Effectively in Diverse Teams) โดย (1) ยอมรับในข้อแตกต่างทางวัฒนธรรมและภารกิจงานของทีมงานที่แตกต่างกันหลากหลายลักษณะ (2) เปิดโลกทัศน์และปลุกจิตสานึกเพื่อมองเห็นการยอมรับในข้อแตกต่าง สามารถมองเห็นคุณค่าในความแตกต่างเหล่านั้น (3) พึงระลึกเสมอว่าข้อแตกต่างเชิงสังคมและวัฒนธรรมนั้น สามารถนามาสร้างสรรค์เป็นแนวคิดใหม่ๆให้เกิดขึ้นได้ โดยการคิดค้นนวัตกรรมเพื่อการสร้างงานอย่างมีคุณภาพ

       4.  การเพิ่มผลผลิตและการรู้รับผิด (Productivity and Accountability) ได้แก่

  • การจัดการโครงการ (Manage Projects) โดย (1) กำหนดเป้าหมายให้ชัดเจนเพื่อมุ่งสู่ความสำเร็จของงาน และ (2) วางแผน จัดเรียงลำดับความสำคัญของงานและบริหารจัดการให้เกิดผลลัพธ์ที่มุ่งหวัง
  • ผลผลิตที่เกิดขึ้น (Produce Results) โดยสร้างผลผลิตที่มีคุณภาพสูง โดยมีจุดเน้นในด้านต่างๆได้แก่ (1) การทำงานทางวิชาชีพที่สุจริต (2) สามารถบริหารเวลาและบริหารโครงการได้อย่างมีประสิทธิภาพ (3) เน้นภารกิจงานในเชิงสหกิจ (Multi-tasks) (4) การมีส่วนร่วมอย่างแข็งขัน (5) นำเสนอผลงานได้อย่างมืออาชีพ และ (6) ยอมรับผลผลิตที่เกิดขึ้นด้วยความชื่นชม

        5.  ภาวะผู้นำและความรับผิดชอบ (Leadership and Responsibility) 
  • หมายถึง ความเป็นตัวแบบและเป็นผู้นำคนอื่น (Guide and Lead Others) โดย (1) ใช้ทักษะการแก้ไขปัญหาระหว่างบุคคลได้ เพื่อนำพาองค์การก้าวบรรลุจุดมุ่งหมาย (2) เป็นตัวกลางหรือผู้ประสานงานที่มีประสิทธิภาพ สามารถชี้นำและนำพาองค์การก้าวสู่ผลลัพธ์ที่พึงประสงค์ (3) ยอมรับความสามารถของคณะทางานหรือผู้ร่วมงานที่มีความแตกต่างกัน และ (4) เป็นแบบอย่างในพฤติกรรมที่พึงประสงค์ ผู้อื่นยอมรับ


แนวคิดในการใช้เทคโนโลยีส่งเสริมการศึกษาในศตวรรษที่ 21




  1. การใช้เทคโนโลยีอย่างครบวงจรในการพัฒนาสมรรถนะสำหรับทักษะในศตวรรษที่ 21

          ความรู้สำหรับเนื้อหาหลักเป็นสิ่งที่มีความสำคัญ แต่ไม่มีความยั่งยืนสำหรับโลกในภาวะที่มีการแข่งขัน แม้ว่านักเรียนจะมีความรู้เกี่ยวกับสาระหลักในแต่ละรายวิชา แต่นักเรียนยังไม่ได้รับการเตรียมพร้อมสำหรับการเข้าสู่องค์กรหรือตลาดงาน ซึ่งขึ้นอยู่กับการใช้คงามรู้ของนักเรียนในการสื่อสาร ทำงานร่วมกับผู้อื่น วิเคราะห์ สร้างสรรค์ ริเริ่ม และแก้ปัญหา ซึ่งทั้งหมดนี้ควรใช้เทคโนโลยีออย่างครบวงจรในการพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21

    2.  การใช้เทคโนโลยีอย่างครบวงจรในการสนับสนุนการเรียนการสอนและการเรียนรู้แนวใหม่

          เพื่อให้ทันต่อโลกที่มีการเปลี่ยนแปลง โรงเรียนต้องเอาจริงเอาจังและมีบทบาท รวมทั้งการส่งเสริมโอกาสในการเรียนรู้ของนักเรียนและโอกาสในการประยุกต์ใช้ความรู้และทักษะในลักษณะที่มีความหมาย (Meaningful)  ดังนั้น ต้องใช้เทคโนโลยีอย่างครบวงจรในการสนับสนุนการเรียนรู้และการเรียนการสอนแนวใหม่อย่างเป็นรูปธรรม แนวทางการเรียนการสอนแบบใช้การวิจัยเป็นฐาน

    3.  การใช้เทคโนโลยีอย่างครบวงจรในการสนับสนุนระบบการศึกษาที่เข้มแข็ง

          เพื่อให้โรงเรียนและชั้นเรียนมีประสิทธิภาพ ครูและผู้บริหารจะต้องได้รับการฝึกอบรมเกี่ยวกับการใช้เครื่องและการพัฒนาความสามารถเกี่ยวกับทักษะในศตวรรษที่ 21 ดังนั้น จำเป็นต้องใช้เทคโนโลยีอย่างกว้างขวางสำหรับการปรับมาตรฐานและการประเมิน หลักสูตรและการเรียนการสอน การพัฒนาความเป็นมืออาชีพ สิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ และการบริหารจัดการ

อนุชา โสมาบุตร

วันอังคารที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ครูไทยในอนาคตและครูในศตวรรษที่ 21



            ครูในศตวรรษที่ 21 จะต้องสนใจในเทคโนโลยีต่างๆ ที่มีเพิ่มมากขึ้นในศตวรรษที่21 มีการปรับการเรียนการสอนอย่างบูรณาการมีนวัตกรรม ICT ที่มีคุณสมบัติทางด้านเทคโนโลยี โดยใช้ระบบเครือข่ายสังคมออนไลน์ยุคใหม่ (Social Network ) มาสนับสนุนการเรียนรู้และการบริหารจัดการต่างๆ ทั้งด้าน วิชาการ บุคคล งบประมาณและการบริหารงานทั่วไป เพื่อพัฒนาคุณภาพเด็กยุคใหม่ด้วยสารสนเทศรอบด้าน โรงเรียนที่มีความพร้อมสูงจัดแหล่งเรียนรู้ด้วยระบบ E-Classroom, E-Learning,E-Library, E-office, E-StudentและE-Service เพื่อพัฒนาการเรียนการสอนด้วยเทคโนโลยีการจัดการห้องเรียน ห้องสมุด การเรียนการสอน และสื่อสังคมสมัยใหม่สามารถยกระดับสู่คุณภาพสถานศึกษายุคใหม่ ซึ่งจะเป็นสิ่งที่มีประสิทธิภาพสร้างความเท่าเทียมกันทางการศึกษา

จุดมุ่งหมายสู่ครูในอนาคตแห่งศตวรรษที่ 21
  1. ครูสามารถใช้ เครื่องคอมพิวเตอร์ชนิด PC หรือ Macintosh ถ้าเป็นเครื่อง PC แต่ต้องมีขนาด 386 ขึ้นไป ซึ่งมีความจุของหน่วยความจำสูง ถ้าเป็นชนิด Pentium ได้/สามารถใช้ Tablet ในการจัดการเรียนการสอน
  2. ครูมีการใช้ Modem ซึ่งเป็นตัวเชื่อมโยงรับ ส่งและแปลงสัญญาณภาพและเสียงระหว่างเครื่องคอมพิวเตอร์และเครือข่ายคอมพิวเตอร์ขนาดความเร็ว 14.4 kbps (14,000 bps) หรือ 28.8 kbps (28,000 bps) (bps = bite per seconds) 
  3. ครูสามารถจัดโปรแกรมสื่อสารและโปรแกรมแอปพลิเคชั่นอินเตอร์เน็ต ที่สามารถจับภาพและตัวหนังสือได้ แต่ถ้าต้องเสริมการฟังเสียง เห็นสีสันและการเคลื่อนไหว
          ดังนั้นการจัดการเรียนการสอนของครูสู่ศตวรรษที่ 21จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ฝึกให้นักเรียนใช้เทคโนโลยีในการสืบค้นข้อมูลในการเรียนรู้ เพื่อให้นักเรียนสามารถปฏิบัติได้จริงเพราะการที่นักเรียนได้ฝึกประสบการณ์หรือลงมือปฏิบัติเองจะทำให้เด็กเกิดการเรียนรู้ด้วยตัวเอง เช่น ปิรามิดแห่งการเรียนรู้


  • การเรียนในห้องเรียน (Lecture) นั่งฟังบรรยาย จะจำได้เพียง 5%
  • การอ่านด้วยตัวเอง (Reading) จะจำได้เพิ่มขึ้นเป็น 10%
  • การฟังและได้เห็น (Audiovisual) เช่น การดูโทรทัศน์ ฟังวิทยุ จำได้ 20%
  • การได้เห็นตัวอย่าง (Demonstration) จะช่วยให้จำได้ 30%
  • การได้แลกเปลี่ยนพูดคุยกัน (Discussion) เช่น การพูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้กันในกลุ่ม จะช่วยให้จำได้ถึง 50%
  • การได้ทดลองปฏิบัติเอง (Practice doing) จะจำได้ถึง 75%
  • การได้สอนผู้อื่น (Teaching) เช่น การติว หรือการสอน จะช่วยให้จำได้ถึง 90%

          ดังนั้นครูไทยในอนาคตและครูในศตวรรษที่ 21 จึงต้องเรียนรู้เทคโนโลยเีพิ่มขึ้น เลิกใช้การเรียนการสอนแบบเดิมที่ยืนอธิบายหนา้กระดานให้นักเรียนฟังแล้วสั่ง การบ้าน แต่ครูต้องใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรมที่ทันสมัยมาใช้เพื่อใหนักเรียนฝึกปฏิบัติกิจกรรมเอง โดยที่ครูคอยให้คำแนะนำหรือเป็นที่ปรึกษาของนักเรียนแทน


ห้องเรียนในศตวรรษที่ 21

         
          ภาพแห่งการใช้เทคโนโลยีและอินเทอร์เน็ต ที่ไม่อาจเลือนไปในวิวัฒนาการแห่งการศึกษา ซึ่งจากประวัติศาสตร์ที่ผ่านมานั้น การศึกษาได้เป็นส่วนหนึ่งในการยกระดับคุณภาพชีวิต แต่อย่างไรก็ตามในช่วงการขยายตัวของยุคแห่งข้อมูลข่าว สาร (information age) อย่างในปัจจุบันนั้นการเรียนรู้ก็ยิ่งมีความสำคัญมากขึ้นกว่าแต่ก่อน

          ย้อนหลังไปตั้งแต่ยุคกรีกโบราณ มาจนถึงยุคดิจิตอลในศตวรรษที่ 21 นี้ เป้าหมายอย่างหนึ่งที่สำคัญที่สุดของมนุษยชาติก็คือ การถ่ายทอดความรู้ และการสร้างสังคมให้ดีขึ้น ซึ่งเราก็ได้เห็นอย่างชัดเจนแล้วว่า ภาคการศึกษากำลังปรับเปลี่ยน กระบวนการพื้นฐานที่สำคัญในประวัติศาสตร์ จากการที่โรงเรียนต่างๆ กำลังก้าวสู่ยุคดิจิตอล และการเข้ามาของระบบอีเลิร์นนิ่งในห้องเรียน ตลอดจนการทำงาน และสนทนาเป็นกลุ่มแบบออนไลน์ (online discussion group)

          การใช้อีเลิร์นนิ่ง เครื่องคอมพิวเตอร์แบบพกพา ระบบเครือข่ายไร้สายและเว็บ ทำให้เด็กนักเรียนตั้งแต่ระดับประถม ไปจนถึงผู้ใหญ่ ได้รับความรู้และทักษะในการเป็นส่วนหนึ่งในยุคดิจิตอล ซึ่งเป็นจุดพลิกผัน จากการที่เรายึดติดกับตำราเรียนเล่มเก่า ซึ่งบางครั้งบางคราว เป็นเล่มเดียวกันกับเมื่อสมัยพ่อแม่ของเรา โดยที่ผ่านมานั้น สิ่งเหล่านี้ดูจะเป็นเรื่องปกติ แต่มาถึงยุคปัจจุบันนี้ ดูเหมือนจะไม่สามารถตามทันความต้องการข้อมูลข่าวสาร ในยุคโลกาภิวัฒน์นี้เสียแล้ว

          และเทคโนโลยียุคใหม่เหล่านี้ ได้กลายเป็นเครื่องมือชิ้นสำคัญ ที่จะเปลี่ยนรูปแบบการเรียนรู้ขององค์กรธุรกิจ โรงเรียน มหาวิทยาลัยที่ต่างก็ได้หันมาใช้อินเทอร์เน็ต และโซลูชันแบบออนไลน์ เพื่อปรับปรุงวิธีการเรียน และลดค่าใช้จ่ายตลอดจนการบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
         

Environment Learning
          Environment Learning คือ สภาพแวดล้อมทางการเรียนรู้ สิ่งแวดล้อมทางการศึกษา บรรยากาศการเรียนการสอน ซึ่งเป็นปัจจัยอันหนึ่งที่จะส่งเสริมการเรียนรู้ ในศตวรรษที่ 21 ห้องเรียนควรจะเป็นแบบใด


          แนวคิดการจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21 นักการศึกษาส่วนใหญ่ให้ความสนใจกับ ทฤษฏีการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์นิยม (Constructivist Learning) โดยเชื่อว่า "ความรู้เกิดขึ้นเมื่อผู้เรียนสามารถสร้างความรู้ที่เป็นของตนเองขึ้นมาจากความรู้ที่มีอยู่เดิมหรือจากความรู้ที่ได้รับเข้ามาใหม่" ดังนั้นห้องเรียนในศตวรรษที่ 21 ต้องเปลี่ยนแปลงโดย
  1. มีการอำนวยให้ผู้เรียนเกิดความคิดสร้างสรรค์ (Creative) ผู้สอนต้องให้ผู้เรียนได้ลงมือปฏิบัติและสร้างความรู้โดยเกิดจากความเข้าใจของผู้เรียนเอง
  2. เน้นให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมในการเรียนมากขึ้น (Active Learning) สร้างให้เกิดการเรียนรู้แบบร่วมมือ (Cooperative Learning) และการเรียนรู้แบบช่วยเหลือกัน (Collaborative Learning) ทำให้ผู้เรียนมีความสุขในสังคมเครือข่ายผู้เรียน
  3. ผู้สอนเปลี่ยนบทบาทจาก Teacher เป็น Facilitator หรือผู้ให้คำแนะนำโดยให้ผู้เรียนสามารถเรียนรู้โดยการค้นคว้าอย่างอิสระ (Independent Investigation) จากการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ ICT เป็นฐาน

          จากที่กล่าวมาทั้งหมดข้างต้นจะเห็นได้ว่า ครูผู้สอนในยุคศตวรรษที่ 21 จะต้องพัฒนาความรู้ของตนเองเป็นอย่างมากโดยเฉพาะความรู้ในการประยุต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารมาเป็นเครื่องมือในการจัดการเรียนการสอน เพื่อให้การจัดการเรียนการสอนสามารถทำได้อย่างมีประสิทธิภาพและผู้เรียนเกิดประสบการณ์ทางการศึกษาอย่างสูงสุด